ეჰ... რა საშინლად მენატრები! არ მეგონა თუ ესე ძაან შემიყვარდებოდი.

რა საოცარი, რა ნაზი, რა ძლიერი სიყვარული მცოდნია.

ბედნიერი ვარ მარტო იმიტომ რომ სიყვარული შემძლებია.

სიყვარული ხომ ნიჭია. ნიჭი რომელიც ყველას არ აქვს!

სიყვარული ალბათ რჩეულთა ხვედრია. რა ამპარტავნულად

გამომივიდა ეხლა მაგრამ რას ვიზამთ. აუ... ჩემო საყვარელოოო...

ძალიან მენატრები! ;( საატებს ვითვლი უკვე ორშაბათამდე.

ნეტა როდის დათენდება! ;( როდის გნახავ, როდის ჩავიხედავ შენს

თვალებში. როდის მომკიდებ ხელზე ხელს და მეტყვი, რომ გიყვარვარ,

რომ მოგენატრე, რომ სულ ჩემზე ფიქრობდი.

რატო შემაყვარე თავი ასე ძალიან? ასე უცებ, ასე მოულოდნელად,

ასე ლამაზად! რატომ? ?????????????????????

ალბათ იმიტომ! :(

დღეს მივდიოდი ქუჩაში და შენზე ვფიქრობდი. ვოცნებობდი,

რომ იმ წამს ჩემთან ყოფილიყავი. ხელი გქონოდა მოკიდებული,

თვალებში გეყურებინა და მეგრძნო რომ გიყვარვარ ისე ძაიან,

როგორც მე მიყვარხარ.

დათუჩა ლექსი დაგიწერე. თუმცა ეს ლექსი არც პირველია და არც

უკანასკნელი. რატომგაც ამ ლექსის ბოლო ძალიან მომწონს. იცი როგორ

მთავრდება?

                "როგორ მიყვარხარ?

                სიგიჟემდე მე შენ მიყვარხარ!"

შეიძლება შენ არც კი მოგეწონოს ძალიან, მაგრამ იცოდე რომ ეს გულიტ და

სულით და მთელი არსებით დაგიწერე იმიტომ, რომ მართლა სიგიჟემდე

შემიყვარდი ჩემო საყვარელო!